Przez ostatnie dwadzieścia lat brytyjska babcia Christina Pomfrey z Runcorn w Cheshire zgromadziła ponad 1 mln funtów brytyjskich zasiłków dzięki skomplikowanemu oszustwu, które polegało na udawaniu, że jest niewidoma i cierpi na stwardnienie rozsiane.
Pomfrey posługiwała się dwoma tożsamościami, udając, że jest niewidoma i cierpi na stwardnienie rozsiane. Pobierała praktycznie wszystkie możliwe świadczenia, od zasiłku dla osób o niskich dochodach, przez dodatek mieszkaniowy, po zasiłek dla osób niepełnosprawnych. W rezultacie otrzymywała wszelkiego rodzaju pomoc społeczną, w tym świadczenia w wysokości 13,000 XNUMX funtów miesięcznie.
Teraz 65-letnia kobieta została skazana za oszustwo, fałszowanie ksiąg rachunkowych oraz wytwarzanie lub dostarczanie przedmiotów wykorzystywanych w oszustwach, w wyniku czego sędzia okręgowa Sophie McKone skazała ją na trzy lata i osiem miesięcy więzienia.
Pomfrey zaczęła ubiegać się o zasiłki, używając nazwiska swojego drugiego męża. Twierdziła, że jest samotna i nie ma wsparcia finansowego. Twierdziła również, że potrzebuje pomocy „we wstawaniu z łóżka, chodzeniu do łazienki, myciu, ubieraniu się, sprzątaniu, robieniu zakupów i załatwianiu spraw bankowych”. Twierdziła nawet, że rodzina i przyjaciele opiekowali się nią i podrabiali od nich listy, które wysyłała do lokalnych władz.
A podczas gdy to się działo, ona spędzała wakacje w takich miejscach jak Benidorm, Republika Dominikańska i Madera.
Jej trzeci mąż, którego poślubiła w 2005 roku, powiedział, że nie miał pojęcia o zawiłej intrydze Christiny. „Zniszczyła mi życie i nie mogę jej wybaczyć. To najbardziej przebiegła kobieta, jaką kiedykolwiek spotkałem” – powiedział w wywiadzie.
Kiedy się poznali, twierdziła, że jest milionerką i właścicielką sieci kiosków w całym Liverpoolu. Prawda była jednak taka, że kiedyś pracowała w kiosku z gazetami, z którego została zwolniona za kradzież pieniędzy z kasy.
„Myślę, że wyszła za mnie, bo miałem inne nazwisko, którego wcześniej nie używała, i mieszkałem w innym hrabstwie, którego mogła używać do swoich przekrętów. Czuję się głupio” – wyznał John. Dodatkowo wyznał, że czasami jego żonę odwiedzali pracownicy opieki społecznej, ale zawsze upierała się, że go nie ma, kiedy dzwonili.
Sąsiedzi kobiety również powiedzieli, że byli absolutnie zdumieni tym, jak udało jej się tak długo oszukiwać państwo. „Zobaczyłem wózek inwalidzki przed jej domem i zapytałem: »Po co to?«. Odpowiedziała: »Bo go potrzebuję«” – wyjaśnił jeden z nich, dodając, że wózek nigdy nie był używany.
Dopiero w 2017 roku brytyjski Departament Pracy i Emerytur wszczął dochodzenie w sprawie Christiny. Nagrano ją podczas wykonywania codziennych czynności, takich jak czytanie gazety, prowadzenie samochodu czy odbieranie wnuków ze szkoły. W tym momencie została aresztowana wraz z mężem, a ich domy w Runcorn i Oldham zostały przeszukane.
Zapytali Johna o jej ślepotę, a on odpowiedział, że był zdumiony, gdy sama prowadziła samochód. Po 15 latach małżeństwa, rzekomy brak wzroku Christiny Pomfrey był dla jej męża całkowitym zaskoczeniem. Ale to był dopiero początek. Powiedział, że jest bardzo rozczarowany swoją żoną i że zaciągnął w jej imieniu pożyczki. Dodał, że nie miał pojęcia, że żona składa fałszywe roszczenia.
Panu Pomfreyowi nie postawiono żadnych zarzutów, ale śledczy z DWP ustalili, że przez sześć lat 90,000 71,000 funtów świadczeń wpłacano na konto bankowe należące do jego córki, Aimee Brown, z czego Brown zatrzymała prawie 18 XNUMX funtów. Postawiono jej zarzut prania pieniędzy i skazano ją na XNUMX miesięcy więzienia w zawieszeniu.
Sąd dowiedział się, że została „oszukana” przez swoją matkę.
