Na polach wokół San Fulgencio panuje duży ruch, gdyż trwają obecnie zbiory lokalnych melonów.
Sadzenie odbywa się na początku kwietnia, a melony osiągają dojrzałość w ciągu około stu dni. Zbiór melonów trwa już od około 10 dni i powinien zakończyć się w nadchodzącym tygodniu.
Hiszpania jest największym eksporterem melonów na świecie. Główne obszary uprawy to prowincje Walencja i Castellón (Wspólnota Walencka), Cuenca i Ciudad Real (Kastylia-La Mancha), prowincja Almería (Andaluzja), Murcja, Estremadura i region Madrytu.
Wśród odmian uprawianych w Hiszpanii występują trzy rodzime zielone melony. Piel de sapo, ulubiony owoc lokalnych rolników, to wydłużony melon o wadze od półtora do dwóch i pół kilograma (3.3 do 5.5 funta), z zieloną skórką i ciemnymi plamkami oraz żółtobiałym miąższem, o słabym aromacie i bardzo słodkim smaku. Melon La Mancha wyróżnia się niewłóknistym miąższem oraz dużą słodyczą i soczystością. Melon Rochet, który ma podłużne owoce i waży od półtora do dwóch kilogramów (3.3 do 4.4 funta), ma gładką, zieloną skórkę i zwarty miąższ, żółtobiały kolor, słaby aromat i bardzo słodki smak. Ta konkretna odmiana straciła jednak w ostatnich latach popularność wśród lokalnych rolników.
Istnieje również Tendral, melon zimowy o okrągłym lub wydłużonym kształcie, ważący od dwóch do trzech kilogramów (4.4 do 6.6 funta), o szorstkiej, ciemnozielonej skórce i białym, aromatycznym, słodkim miąższu. Ta odmiana dominuje również w okolicach San Fulgencio i Elche.
